12 april 2014

One

Harry+Nilsson+-+Without+You-+The+Best+Of+Harry+Nilsson+-+DOUBLE+CD-468727.jpgAlles wordt tegenwoordig gerecycleerd, dus ook Kunst. En ik heb helemaal niks tegen recyclage; hoe zou het ook kunnen, als iemand die de laatste ik-weet-niet-hoeveel jaar in het stemhokje het bolletje steeds hevig groen heeft gekleurd. Ik vraag me trouwens af hoe je vandaag, als ouder van jonge kinderen, het over je hart kunt krijgen om in het stemhokje aan een andere kleur te denken. Maar nu gaat het over Kunst en over recyclage en over hoe de reclamemakers van vandaag steeds meer tot het uiterste moeten gaan om nog iets origineels te vinden, te recycleren, waarmee ze hun product aan de man kunnen brengen. De laatste dagen hebben ze me wel geraakt, die reclamejongens, met muziek, met Kunst, met One. Nee, ik heb het nu even niet over het, overigens zeer goeie, nummer van Bono, dat door Johnny Cash op de enige juiste wijze de eeuwigheid werd ingezongen op z'n album Solitary Man, niet over het nummer dat door een aantal andere mindere muzikale Goden al een paar keer danig werd mishandeld en niet over het nummer dat ook al een paar keer werd gerecupereerd door corporate america. Ik heb het over een ander One, een nummer van Harry Nilsson, een prachtig nummer, van een prachtig artiest. One, is Kunst. Nilsson schreef het in '69, toen ik 2 jaar oud was. Zo'n 40 jaar later zou ik het voor het eerst horen. Nu ben ik eraan verslaafd. En dankzij de reclamejongens krijg ik tegenwoordig mijn dagelijkse dosis via de TV. Dus dank ik de reclamemakers, nu ze Harry Nilsson hebben herontdekt, en omdat ze One wel een geschikt nummertje vonden om er hun merchandising aan op te hangen. Tegenwoordig duurt een reclamecampagne zo'n week of 4 denk ik, misschien en deze keer hopelijk wat langer. Tijd genoeg dus voor iedereen om oren en geest open te houden en om de muziek van Harry Nilsson te ontdekken, met One. Tijd genoeg ook om op iTunes en voor geen geld snel even een Best-Of-Harry Nilsson te downloaden. Geloof me, als je over een ziel beschikt en er ook wat bloed door je hart pompt, dan gaat er met Harry Nilsson een nieuwe wereld voor je open. Ik denk niet dat die reclamejongens de impact van One goed hebben ingeschat. Al van bij de eerste noot, tijdens de allereerste commercial hadden ze mijn aandacht, maar ondertussen, na een paar weken in de campagne, weet ik nog steeds niet welk product ze proberen te verkopen.

 

23:12 Gepost door Luc Van Bogaert in Muziek | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |